Indónesía er orðið stórhættulegt land fyrir utanríkisviðskipti.
Indónesía er orðið stórhættulegt ríki vegna utanríkisviðskipta eftir að mótmæli brutust út í höfuðborginni Jakarta vegna umdeildra kosninga.
Átökin hafa skilið eftir að minnsta kosti sex manns látna og meira en 300 slasast og hefur lögregla gert hundruð handtökur, að sögn embættismanna. Aðrir sýnikennarar báru „and-Kína“ merki eða dreifðu „and-Kína“ skilaboðum á netinu.
Kínverska sendiráðið í Indónesíu hefur sent frá sér skilaboð á vefsíðu sinni þar sem minnt er á kínverska borgara þar um að gæta öryggis og vekja athygli á varúðarráðstöfunum.
Nýlega eru það flutningsmenn og framsóknarmenn sem flytja út til þessa lands, þannig að við verðum að fara varlega í þeim samskiptum.
Reyndar er það ekki auðvelt fyrir kínverska inn- og útflutningsfyrirtæki að eiga viðskipti í Indónesíu.
Indónesía er stærsta hagkerfi Suðaustur-Asíu og meðlimur í hópnum 20 prívatvatnsbúar og leyniþjónustan hagfræðingurinn spáir að Indónesía gæti orðið fjórða stærsta hagkerfi heims árið 2050.
Þar sem viðskiptatækifæri virðast gnægð hafa innflutnings- og útflutningsfyrirtæki Kína ítrekað lent í erfiðleikum.
Undanfarin ár er útstreymi fjármagns í Indónesíu augljóst, sem leiðir til mikillar gengislækkunar á indónesísku rúpíunni og verður einn af gjaldmiðlum í Asíu með mestu afskriftirnar.
Samkvæmt áhættuviðvörun um synjun Kína hafa indónesískir kaupendur venjulega staðið við greiðslur sínar ef gengislækkun hefur orðið.
Að auki er Indónesía eitt erfiðasta ríki heims til að hreinsa tolla, sérstaklega til endurgreiðslu á upprunavottorði kínverskra afurða, sem hefur orðið ný leið til viðskiptahindrana.
Á sama tíma, til að bæta ástandið á alþjóðaviðskiptum, samþykktu indónesísk stjórnvöld „viðskiptahindranir án tollskrár“ til að stjórna of tíðum innflutningsstarfsemi.
Svonefndar viðskiptahindranir, sem ekki eru tollar, það er að segja að stjórnvöld samþykkja aðra leið en tolla til að stjórna, stjórna og stjórna innflutnings- og útflutningsviðskiptum. Markmiðið er að takmarka innflutninginn að einhverju leyti til að vernda innlenda atvinnugreinar.